
Amigos del Uruguay
Apartado de Correos 8105 - 36200 VIGO (PO) - ESPAÑA
![]()
![]()

![]()
![]()

![]()
![]()
![]()

República Oriental del Uruguay
Ubicada al E-SE de Latinoamérica, separada por la República Argentina por el río de la Plata y el río que le da su nombre, fronteriza al N y NE con la República Federativa del Brasil y limitada al E con el Océano Atlántico.
Geografía Física:
Un relieve desgastado y poco elevado (cota máxima de 513 mts. en el Cerro Catedral) es la característica fisiográfica dominante. La horizontalidad del paisaje apenas es rota por alineaciones de lomas, llamadas "cuchillas": La Grande, La Santa Ana y La de Haedo. El río Uruguay recibe afluentes de importancia: Negro, Cuareim, Arapey, Daymán y Queguay. Al río de la Plata fluyen los de San José-Santa Lucía, y a la laguna Merín, los ríos Tacuarí, Cebollatí, y Yaguarón. El clima es templado, con lluvias frecuentes y bien repartidas a lo largo del año.
Geografía Humana:
La población, blanca y con débil crecimiento vegetativo, se concentra abrumadoramente en la capital, Montevideo, cerca del 50 % del total, y áreas próximas a la ribera del Plata. Fuera de Montevideo, ninguna ciudad llega a los 100.000 habitantes: Salto, Paysandú, Las Piedras, Rivera, Melo, Minas, etc. Su lengua es el Castellano y la religión de la mayoría de los creyentes en Católica (pero no es oficial).
Políticamente constituye una República presidencialista, con pluripartidismo real.
Geografía Económica:
Uruguay es un país típicamente agropecuario, de modo acusadísimo ganadero: los prados y pastos naturales cubren cuatro quintos del territorio y alimentan grandes cabañas ovinas y vacunas. Trigo, arroz y otros cereales son los cultivos más difundidos, junto con las oleaginosas (girasol, lino) las plantas azucareras (remolacha, caña) los frutales (duraznos o melocotones, cítricos) la patata o "papa" y la vid. La pesca tiene una incipiente importancia a pesar de su gran riqueza pesquera, pero si en cambio el bosque y el subsuelo. La producción hidroeléctrica es cuantiosa gracias a los embalses sobre los ríos Uruguay (compartido con Argentina) y Negro.
La industria tiene como únicas materias primas nacionales las que proporciona el fértil campo del país. Por ello, no es de extrañar que esté dominada por la industria de la transformación, conservación y envasado de productos animales: Frigoríficos cárnicos, centrales lecheras, curtidurías, instalaciones laneras. Cabe destacar que Uruguay goza de una gran reputación respecto a la calidad de su carne y de sus pieles curtidas.
También son relevantes la molturación de cereales, la destilación de vinos y cervezas y las conservas vegetales. Existen asimismo algunas industrias de materiales de construcción, petroquímicas y de diversos productos ligeros.
Historia:
Durante muchos años, Uruguay fue sólo rozado por navegantes Españoles. Felipe V decidió la colonización del país y en 1726 comenzó la fundación de Montevideo.
La colonización progresó considerablemente y su realización tardía , sin problemas sociales ni religiosos y llevada a cabo en plano de igualdad, imprimió una gran originalidad en sus esencias nacionales y explica también su evolución social y política tras su independencia. Al producirse la invasión Francesa en España (1808), surgió espontáneo el grito de independencia 2l 28 de febrero de 1811, por obra de los Gauchos, que encontraron su conductor en la figura de José Gervasio Artigas. Pero éste, que proponía Independencia, República y Federación de los Países del Plata, no pudo llevar a cabo sus ideas a la práctica, sino que la independencia se debió a otros caudillos militares, que, tras una etapa de ocupación Luso-Brasileña (1816-28), consiguieron con la Constitución de 1830, el nacimiento de la
REPÚBLICA ORIENTAL DEL URUGUAY. El primer presidente constitucional fue Fructuoso Rivera, a quien sucedió su rival político Manuel Oribe. Esta elección dividió al país en dos bandos que hasta hoy día existen a modo partidista: Blancos y Colorados, provocando la llamada Guerra Grande que duraría desde 1839 hasta 1851. Tras períodos de anarquía y dictadura militar, contribuyó a la normalización política de manera especial José Batlle y Ordóñez (1903-07 / 1911-15) Confirmada la estabilidad política y el progreso social y económico, en 1952 una nueva Constitución estableció el Consejo Nacional de Gobierno, con la supresión del poder ejecutivo en una sola persona, que duró hasta 1967, años en que se restableció la presidencia unipersonal. En 1973 Bordaberry terminó con el régimen constitucional y a partir de ese momento gobernaron los militares. Las elecciones de 1984, que llevaron a la presidencia al candidato colorado Julio María Sanguinetti, restablecieron la democracia pero posteriormente sufrió un serio revés al amparar la llamada Ley de Punto Final que exoneraba a los militares y policías golpistas de las violaciones cometidas durante la dictadura, ya que en las elecciones de noviembre de 1989 resultó ganador el candidato blanco Luis Alberto Lacalle Herrera. Durante el mandato de este último se llevó a cabo una política económica liberal y privatizadora. En noviembre de 1994 el colorado Julio María Sanguinetti fue elegido por segunda vez presidente del país (mandato 1995-2000)
![]()
Fotos y enlaces 



![]()
Si desea recibir el Himno Nacional Uruguayo en formato MID o WAV envíe un E-mail aquí
AHORA EL BANCO HIPOTECARIO DEL URUGUAY LE PERMITE ABRIR UNA CUENTA DE AHORROS
EN DÓLARES, PESOS URUGUAYOS O UNIDADES REAJUSTABLES A TRAVÉS DE INTERNET.
![]()
![]()
![]()
![]()

República Oriental do Uruguai
Ubicada ó E-SE de Latinoamérica,alonxada pola República Arxentina polo río da Prata e o río que lle dá o seu nome, fronteiriza ó N e EN coa República Federativa do Brasil e limitada ó E co Océano Atlántico.
Xeografía Física:
Un relevo desgastado e pouco elevado (cota máxima de 513 mts. no Cerro Catedral) é a característica fisiográfica dominante. A horizontalidade do paisaxe casi non se rompe polas alineacións de lombas, chamadas "Coitelas": A Grande, A Santa Ana e A de Haedo. O río Uruguai recibe afluentes de importancia: Negro, Cuareim, Arapey, Daymán e Queguay. O río da Prata flñúen os de San Xosé-Santa Lucía, e a lagoa Merín, os ríos Tacuarí, Cebollatí e Yaguarón. O clima es temperado, con chuvias frecuentes e ben repartidas ó longo do ano.
Xeografía Humana:
A poboación, branca e con feble crecemento vexetativo, concéntrase abrumadoramente nacapital, Montevideo, ó redor do 50 % do total, e áreas próximas a ribeira do Prata. Agás do Montevideo, ningunha cidade chega ós 100.000 habitantes: Salto, Paysandú, Las Piedras, Rivera, Melo, Minas, etc. A súa fala é o Castelán e a relixión da maioría dos creentes é Católica (pero non é oficial).Políticamente constitúe unha República presidencialista, con pluripartidismo real.
Xeografía Económica:
Uruguai é un país típicamente agropecuario, principalmente gandeiro: Os prados é pastos naturais abranguen catro quintos do territorio e alimentan grandes cabanas ovinas e vacunas. Trigo, arroz e outros cereais son os cultivos mais expandidos, xunto coas oleaxinosas (xirasol, liño) as plantas zucreiras (remolacha, cana) os frutais (duraznos ou melocotóns, cítricos) a pataca ou "papa" e a vide. A pesca ten pouca importancia a pesares da súa grande riqueza pesqueira, pero si pola contra, o bosque e o subsolo. A producción hidroeléctrica é cuantiosa gracias osencoros sobre os ríos Uruguai (compartido con Arxentina) e Negro.
A industria ten como materias primas únicas as nacionais, as que proporciona ó fértil campo do país. Por iso, non é de extrañar que esté dominada pola industria de transformación, conservación e envasado de productos animais: Frigoríficos cárnicos, centrais leiteiras, curtidurías,e instalacions laneiras. Cabe destacar que Uruguai goza dunha grande reputación respecto á calidade da súa carne e das súas peles curtidas.
Tamén son releirantes a molturación de cereais, a destilación de viños y cervexas e as conservas vexetais. Existen asimesmo algunhas industrias de materiais de construcción, petroquímicas e de diversos productos lixeiros.
Historia:
Durante moitos anos, Uruguai foi só rozado por navegantes Españois. Felipe V decideu a colonización do país e en 1.726 comenzou a fundación de Montevideo.
A colonización progresou considerablemente e a súa realización tardía, sen problemas sociais nin relixiosos e levada en pleno de igualdade, imprimiu unha gran orixinalidade nas súas esencias nacionais e explica tamén a súa evolución social e política trala súa independencia. Ó producirse a invasión Francesa en España (1.808), surxiu espontáneo o berro de independencia 21-28 de febreiro de 1.811, por obra dos Gauchos, que atoparon o seu conductor na figura de Xosé Gervasio Artigas. mais este, que propoñia independencia, república e federación dos países do prata , non puido levar a diante as súas ideas, senón que a independencia debense a outros caudillos militares que, despois dunha etapa de ocupación Luso-Brasileña (1.816-1.828), conseguiron coa Constitución do 1.830, o nacemento da REPÚBLICA ORIENTAL DO URUGUAI . O primeiro presidente constitucional foi Fructuoso Rivera, a quen lle sucedeu o seu rival político Manuel Oribe. Esta elección divideu ó país en dous bandos que ata hoxe en día aínda existen de xeito partidista: Brancos e Colorados, provocando a chamada Guerra Grande que duraría dende 1.839 ata 1.851. Despois de períodos de anarquñia e dictadura militar, contribuin á normalización política de maneira especial Xosé Batlle e Ordoñez (1.903-1.907 / 1.911-1.915) confirmada a estabilidade política e o progreso social e económico en 1.952 unha nova Constitución estableceu o Concello Nacional de Goberno, coa anulación do poder executivo nunha soa persoa, que durou ata 1.967, anos en que se restableceu a presidencia unipersoal. En 1.973 Bordaberry rematou co réxime constitucional e a partires dese momento gobernaron os militares. As eleccións de 1.984, que levaron á presidencia ó candidato colorado Xulio María Sanguinetti, restableceron a democracia pero máis tarde sufriu un serio revés ó ampara-la chamada lei de punto final que exoneraba ós militares e policías golpistas das violacións feitas duraante a dictadura, xa que nas eleccións de novembro de 1.989 resultou gañador o candidato branco Luis Alberto Lacalle Herrera. Durante o mandato desde último levonse adiante unha política económica liberal e privatizadora. En novembro de 1.994, o colorado Xulio María Sanguinetti foi elexido por 2ª vez Presidente do país (1.995-2.000)
Hugo González Veiga
Última actualización: 20/10/2001
|
Vigo, Abril de
1998 |